آیا عربستان سعودی برای فروپاشی پتروودولار و تسلط دلار آمریکا آماده می شود؟

یکی از پدیده های توهمی موجود در موجودیت فعلی ما ، پولی است که ما برای خرید ، فروش و احتکار روزانه از آن استفاده می کنیم. به عبارت ساده ، در هوا ، از هیچ چیز پشتیبان گرفته شده و به هیچ چیز متکی نیست ، اما در عین حال بسیار ظریف و حساس به تغییرات ژئوپلیتیکی و پولی است.

ارزهایی که همه ما از آنها استفاده می کنیم به قدرت و عملکرد دلار آمریکا متکی هستند و این دلار با بدهی و اعتماد جهانی به خودی خود و سیستم پولی ظریف آن حمایت می شود. یک زمان ، نیم دهه پیش بود ، هنگامی که دلار و سایر ارزهای برجسته توسط طلا حمایت می شدند ، آن دارایی امن و پایدار تا حد زیادی از نوسانات وحشی و سقوط سیستم مبتنی بر بدهی امروز مصون است.

این در حالی بود که ریچارد نیکسون ، رئیس جمهور ایالات متحده ، در سال 1971 دلار از آن استاندارد طلا را در یک حرکت مهم و مهم که هر دو برتری آمریکا را در اقتصاد جهانی - حداقل تاکنون - تضمین می کرد ، از بین برد و واشنگتن و سیستم پولی متعاقب آن را به آینده ای در نظر گرفت. تصادفات اجتناب ناپذیر ، و بسیاری می گویند سقوط نهایی است.

از آن زمان ، به ویژه در این عصر دیجیتال ، پول فیات بیش از رقم روی صفحه نمایش ، بر اساس سیستم محاسبات خودکار و مداخلات دستی تشکیل شده است. مشاغل پول تهیه می کنند و به کارمندان آن پرداخت می شود ، بله. مصرف کنندگان آن را خرج می کنند و برای بقا و دستیابی به نیازهای اساسی ضروری است. با این حال واقعیت این است که در هر زمان ، می توان مبلغ را با تأثیر کمی فوری بر اقتصاد ، از یک حساب توقیف ، تغییر داد و یا از آن خارج کرد ، زیرا توسط هیچ دارایی مادی یا ملموس مشمول محدودیت ها پشتیبانی نمی شود.

ما با شماره های فقط روی صفحه نمایش سروکار داریم که یک بانک کاملاً به معنای واقعی کلمه می تواند ویرایش کند. با پول نقد فیزیکی ، این کاملاً اینگونه نیست ، اما حتی این واقعیت نیز مشمول آن واقعیت است. هرچه دنیای ما دیجیتالی تر شود و به پول نقد متکی باشد ، این فقط رشد خواهد کرد. همانطور که گرگ وال استریت محبوب شد ، سیستم پولی فعلی ما به همراه بازارهای و سهام آن به سادگی "فراری" است.

بخش عمده ای از آن سیستم و هژمونی آمریکا بر روی آن ، البته "نفتی" بوده است - پرداخت دلار آمریکا برای تجارت و فروش نفت در سطح جهان از عربستان سعودی و سایر کشورهای عضو در سازمان کشورهای صادرکننده نفت(اوپک) - پس از توافق بین واشنگتن و ریاض در سال 1974 ، به طور همزمان سه سال پس از آنکه نیکسون دلار را از استاندارد طلا گرفت.

این قرارداد نه تنها دفاع نظامی از پادشاهی را از طریق تضمین های ایالات متحده تضمین کرد، بلکه جریان پایداری از خرید خارجی اوراق قرضه و بدهی خزانه داری ایالات متحده را تضمین کرد - استراتژی بازیافت دلارهای نفتی به واشنگتن - از طریق ذخایر این کشور خلیج فارس. مانند هر کسب و کار خوب، آن جریان پایدار با موفقیت به جریان های بیشتری از ذخایر منجر شد، که توسط موفقیت بعدی دلار و افزایش اعتماد جهانی به ثبات آن تقویت شد. این یکی از ضروری ترین اجزای دستگاه بود.

بنابراین وقتی سال گذشته فاش شد که عربستان سعودی در حال بررسی تجارت نفت خود با چین به یوان است، این موضوع کوچک یا تغییر جزئی نبود. بسیاری از تحلیلگران در آن زمان - عمدتاً طرفدار غرب - آن را صرفاً یک ژست نمادین، تاکتیکی برای تحت فشار قرار دادن ایالات متحده یا ارسال یک پیام سیاسی، نادیده گرفتند. با این حال، تقریباً یک سال بعد، به نظر می رسد که پادشاهی در این اهداف بالقوه جدی است. در داووس در ژانویه، محمد الجدان، وزیر دارایی، تمایل ریاض برای تجارت نه تنها با یوان، بلکه انواع ارزهای دیگر را فاش کرد.

عربستان سعودی تنها کشور نبوده است، زیرا سایر متحدان قابل توجه ایالات متحده مانند هند، پاکستان و امارات نیز با روسیه یا چین قراردادهایی برای پرداخت نفت یا سایر کالاها به ارزهای محلی مختلف خود منعقد کرده اند. عراق آخرین کشوری بود که از سلطه دلار فاصله گرفت و این ماه اعلام کرد که قصد دارد تجارت خارجی از چین را مستقیماً به یوان تنظیم کند.

تصمیمات این کشورها - که پیش بینی می شود به زودی بسیاری دیگر به آنها ملحق شوند - نشان دهنده یک تغییر بزرگ به سمت یک سیستم پولی غیرمتمرکزتر جهانی به دور از دلار بوده است، که در وهله اول به دلیل اشتباه محاسباتی واشنگتن در تحریم های سخت علیه روسیه در ابتدا است. حمله مسکو به اوکراین

بدون دفاع از کرملین و به اصطلاح «عملیات نظامی ویژه» آن، و بدون محکوم کردن تحریم هایی که به عنوان یک اقدام غیر فیزیکی و فشار مالی کاربرد دارند، به نظر می رسد که ایالات متحده یک خود هدفی ویرانگر علیه پول خود به دست آورده است. روسیه را از سیستم پرداخت سوئیفت قطع کرد و بیش از 350 میلیارد دلار از ذخایر طلا و ارز خارجی خود را مسدود کرد. این اقدام به تنهایی باعث کاهش شدید اعتماد به سیستم پولی مبتنی بر دلار در میان بسیاری از کشورها، به ویژه کشورهایی در جنوب جهانی شد که مدت ها به هژمونی ایالات متحده بدبین بودند، و باعث شد که آنها در مورد دوام و خطر نگهداری ذخایر خود با دلار قدرتمند تردید کنند.

این دقیقاً به همین دلیل است که جنگ اوکراین چنین مسئله مهمی است-این قمار است که ایالات متحده مایل است دوباره ثروت دلار را تأمین کند ، و این امکان را دارد که اعتماد به آن را به عنوان یک ارز پایدار که شایسته باقی ماندن در ذخیره جهانی غالب است ، بازگرداند. تبادل. این در صورتی است که اوکراین برنده و شکست روسیه می شود. اگر کیف از دست بدهد و مسکو پیروزی را به ثمر برساند ، این یک فاجعه بیشتر برای دلار است. یکی از دلایل اصلی اینکه اینقدر به نتایج جنگ در اوکراین وابسته است ، نهفته است.

در آن معادله ، عربستان سعودی قصد ندارد برای تعیین سیاست های خارجی و اقتصادی خود به نتیجه جنگ اعتماد کند. این اصرار دارد که روابط عالی با ایالات متحده را حفظ کند و در عین حال روابط خود را با روسیه ، چین و سایر قدرتها به شرق گسترش دهد. در آینده قابل پیش بینی به تجارت عمدتاً به دلار ادامه خواهد داد ، اما در عین حال برای پذیرش ارزهای دیگر نیز باز خواهد بود حتی اگر این امر با هزینه ظاهری هژمونی آمریکایی باشد و نشان دهنده نقض توافق نامه نفتی با واشنگتن در تمام آن دهه ها باشدبشر

علاقه پادشاهی به پیوستن به بریکس - بلوک اقتصادی متشکل از برزیل ، روسیه ، هند ، چین و آفریقای جنوبی - بخشی از آن چشم انداز سیاست است ، به همراه ایران ، ترکی ، الجزایر و مصر که هدف آنها پیوستن به بلوک نیز هستند. آنها به جای یک باشگاه منحصر به فرد برای اقتصادهای در حال رشد در حال توسعه جهان ، آنها BRICS را فرصتی برای کشورهایی در South Global می دانند تا با هم جمع شوند تا با تسلط دلار آمریکا مطابقت داشته باشند یا مکانی را در تلاش برای انجام این کار تأمین کنند.

با توجه به بحث در مورد گسترش بلوک امسال ، بریکس به زودی تصمیم می گیرد در مورد عضویت احتمالی آن ملل تصمیم بگیرد. اگر عربستان سعودی پذیرفته شود و به آن بپیوندد ، به عنوان ضربه ای مهم به دلار و پایان بازیافت نفتی مورد تحسین قرار می گیرد ، زیرا پادشاهی پس از آن به ویژه با امثال چین و هند به هم پیوسته می شود.

در حال حاضر ، تحلیلگران و اقتصاددانان در مورد پتانسیل کشورهایی که ذخایر دلار آمریکا را می فروشند ، به ویژه اثرات یک زباله انبوه توسط برخی از برجسته ترین دارندگان ، حدس می زنند. به عنوان مثال ، چین بزرگترین ذخایر 3. 184 تریلیون دلار است ، در حالی که تعداد هند 573. 7 میلیارد دلار و 457. 66 میلیارد دلار عربستان سعودی است. اگر آنها حتی بخشی از ذخایر خود را بفروشند یا رها کنند ، به ویژه در یک تلاش هماهنگ ، این امر به شدت قدرت و شهرت دلار آمریکا را حتی بیشتر می کند.

این مطمئناً اولین باری نیست که تسلط ارز آمریکا مورد تهدید قرار گرفته است ، و همچنین اولین بار است که کل ذخایر جهانی دلار که توسط بانکهای مرکزی نگهداری می شود ، به طور قابل توجهی کاهش یافته است ، زیرا آنها برای دو دهه گذشته در حال کاهش بوده اند و در برخی از آنها بوده اند. از پایین ترین سطح حتی قبل از جنگ اوکراین.

با این حال ، اکنون متفاوت است ، و هرگز تهدیدی برای برتری دلار به همان اندازه قابل توجه نبوده است. دلیل خوبی وجود دارد که بانک های مرکزی در سراسر جهان سال گذشته بیشترین طلا را از سال 1950 در تلاش برای مقابله با افزایش تورم و بی ثباتی مالی خریداری کرده اند. آنها بهترین شکنندگی سیستم پولی نامطلوب ما را می دانند ، زیرا هدف آنها تثبیت خود با دارایی است که برای همیشه ارزشمند باقی می ماند.

این که آیا پیشخوان دلار آمریکا ، یوان ، یک ارز BRICS یا برخی دیگر از ارزهای تحت حمایت دارایی یا دارایی در آینده خواهد بود ، عربستان سعودی می بیند که ذخیره جهانی فعلی ممکن است در حال کاهش باشد. پادشاهی در حال آماده سازی برای متنوع سازی ذخایر و شیوه های تجاری خود برای هر آنچه ممکن است پیش رو باشد ، آماده می شود.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به نویسنده است و لزوماً منعکس کننده سیاست تحریریه مانیتور خاورمیانه نیست.

دسته بندی ها

مگر در مواردی که در مقاله فوق بیان شده است ، این کار توسط Middle Monitor تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-Noncommercial-Sharealike 4. 0 مجوز مجوز دارد. اگر تصویر (های) اعتبار ما را تحمل کند ، این مجوز برای آنها نیز صدق می کند. معنی آن چیست؟برای مجوزهای دیگر ، لطفا با ما تماس بگیرید.