حرکت ظاهری ستاره ها

حرکت ستاره ها در آسمان شب حرکت ظاهری نامیده می شود. حرکت ظاهری به سادگی یک توهم نوری از حرکت است.

حرکت ظاهری به چه معنی است؟

حرکت ظاهری همان اتفاقی است که وقتی چیزی که حرکت نمی کند حرکت می کند ، به نظر می رسد حرکت می کند. این می تواند در اثر حرکت بتا ، حرکت PHI یا یک قاب مرجع متحرک ایجاد شود.

آیا ستاره ها می توانند در آسمان حرکت کنند؟

حرکت ستاره ها در آسمان شب ، بیشتر ، توهین آمیز است. حرکت به قاب مرجع بسیار وابسته است ، مانند اینکه چگونه محیط هنگام سوار شدن در یک وسیله نقلیه حرکت می کند.

حرکت آشکار چیست؟

توهمات نوری بی شماری وجود دارد که سیستم بصری مغز را گیج می کند. یکی از آنها ، حرکت ظاهری ، از اهمیت ویژه ای برای نجوم برخوردار است. حرکت آشکار چیست؟حرکت ظاهری ظاهر حرکت است که هنگام مشاهده دنباله ای از تصاویر ثابت درک می شود. این حرکت ظاهری بسته به فاصله زمانی می تواند به دو نوع تقسیم شود: حرکت بتا و حرکت PHI. با حرکت PHI ، فاصله بین تصاویر به گونه ای است که می توان فهمید که چیزی در واقع در حال حرکت نیست ، مانند چراغ های موجود در یک بازی یا علامت سینما. از طرف دیگر ، با حرکت بتا ، فاصله به گونه ای است که مغز کاملاً فریب خورده است ، مانند فیلم ها.

برای باز کردن این درس باید یک عضو مطالعه باشید. حساب کاربری برای خود بسازید

تماشای آسمان

انسان هزاره به آسمان شب نگاه کرده است. وقتی شب به شب نگاه می کنید ، نمی توانید الگوهای خاصی را ببینید. انسانها بعد از همه دستگاه های تشخیص الگوی هستند: اینگونه است که با بزرگتر شدن ، خود را یاد می گیریم ، رشد می کنیم و خود را بهبود می بخشیم. وقتی به آسمان شب نگاه می کنیم ، چه الگویی می بینیم؟امروز می خواهیم به حرکت ستاره ها و سیارات نگاه کنیم که آنها را از زمین مشاهده می کنیم.

خطایی در تلاش برای بارگذاری این فیلم رخ داده است. سعی کنید صفحه را تازه کنید یا با پشتیبانی مشتری تماس بگیرید.

برای ادامه تماشای باید یک حساب کاربری را به شما بپردازید

برای مشاهده این درس ثبت نام کنید

شما دانش آموز هستید یا معلم؟ من دانش آموز هستم که معلم هستم برای ادامه تماشای حساب خود را ایجاد کنید

به عنوان یک عضو ، شما همچنین به بیش از 88،000 درس در ریاضی ، انگلیسی ، علوم ، تاریخ و موارد دیگر دسترسی نامحدود خواهید داشت. به علاوه ، تست های تمرین ، آزمونها و مربیگری شخصی را دریافت کنید تا به شما در موفقیت کمک کند. دسترسی نامحدودی به بیش از 88،000 درس داشته باشید. الآن امتحانش کن

تنظیم فقط چند دقیقه طول می کشد و می توانید هر زمان را لغو کنید.

قبلاً ثبت نام کرده اید؟برای دسترسی به اینجا وارد شوید

منابع ایجاد شده توسط معلمان برای معلمان

بیش از 30،000 درس ویدیویی و منابع تدریس & dash ؛ همه در یک مکان. درسهای ویدئویی صفحات و برگه های کار ادغام کلاس طرح درس

من قطعاً مطالعه را به همکارانم توصیه می کنم. این مانند یک معلم است که یک گرز جادویی را تکان داده و کار را برای من انجام داده است. احساس می کنم این یک نجات است.

جنیفر ب. معلم

بازگشت در مرحله بعدی: نکات مهم در حوزه آسمانی

شما در حال چرخش هستید. ادامه کار خوب!

بازپخش

فقط ورود به سیستم. آیا هنوز تماشا می کنید؟

درس بعدی شما در 10 ثانیه بازی خواهد کرد اتهام اتهام سرعت سرعت 41kنمایش

حرکت ستاره ها در آسمان شب

در طول یک شب ، یک ناظر مشتاق متوجه خواهد شد که ستاره ها از شرق به غرب حرکت می کنند. شب بعد ، اگر یادداشت های دقیق داشته باشید ، ممکن است متوجه شوند که مختصات ستاره ها تغییر کرده اند و ستاره هایی که آنها مشاهده می کردند چهار دقیقه زودتر است. به دلیل این تغییر مداوم در موقعیت در یک بازه پایدار ، اگر این ناظر قرار باشد همزمان با شبهای متوالی همان ستاره ها را ترسیم کند ، می توانند یک انیمیشن کتاب تلنگر از حرکت ستاره ها را در آسمان شب بسازند. پیگیری حرکت یک شی نیاز به اندازه گیری دارد ، بنابراین اخترشناسان چگونه حرکت ستاره ها را اندازه می گیرند؟دو سیستم برای پیگیری اشیاء در آسمان وجود دارد: سیستم ارتفاع-آذیموت و سیستم استوایی.

با استفاده از سیستم ارتفاع-azimuth (ALT-AZ برای کوتاه) ، پیگیری یک شی B نیاز به اندازه گیری ارتفاع یک شیء H دارد که زاویه بین افق و جسم مشاهده شده است. Azimuth A زاویه ای از شمال به سمت شرق به نصف النهار شیء است که در شکل 1 نشان داده شده است. این زاویه ها در درجه اندازه گیری می شوند و بیشتر به قوس و قوس های مختلف تقسیم می شوند. سیستم ارتفاع و آذیموت معمولاً توسط اخترشناسان آماتور که به دلیل سهولت در استفاده از آن و محدودیت های نجوم مبتنی بر زمین ، مشاهدات مبتنی بر زمین را انجام می دهند ، استفاده می شود.

شکل 1. سیستم مختصات ارتفاع-آسموت

به همین ترتیب ، سیستم مختصات استوایی همچنین از دو اندازه گیری زاویه ای برای یافتن اشیاء استفاده می کند: کاهش دلتا، که زاویه شمال یا جنوب استوا آسمانی است. و صعود درست alpha، که زاویه ای در شرق موقعیت خورشید در اعتدال شبانه است Upsilon، که 21 مارس است. برخلاف مختصات ارتفاع-آذیموت ، مختصات استوایی از ساعت ، دقیقه و ثانیه استفاده می کنند ، جایی که یک ساعت = 15 درجه. مختصات استوایی برای تلسکوپ های فضایی بسیار مفید است و هنگامی که یک ناظر باید ارتباط برقرار کند تا جایی که برای یک ستاره شناس در جای دیگر جهان مشاهده کرده است ، پیدا کند. در نتیجه ، اخترشناسان حرفه ای معمولاً در تحقیقات خود از مختصات استوایی استفاده می کنند ، یا به مختصات استوایی از مختصات ارتفاع-آذیموت تبدیل می شوند.

چگونه ستاره ها حرکت می کنند؟

در حالی که این یک روش ساده برای پیگیری ستارگان است ، سیستم ارتفاع-azimuth دارای چند اشکال اساسی است. شایان ذکر است که اندازه گیری ها به موقعیت ناظر بستگی دارد ، بنابراین یک ناظر در کلرادو مختصات مختلفی را برای ستاره وگا نسبت به یک ناظر در نیومکزیکو خواهد داشت. همانطور که گفته شد ، ستاره ها در حال حرکت هستند ، اما ستاره ها چگونه حرکت می کنند؟به نظر می رسد ستاره ها به دلیل چرخش زمین دائماً از شرق به غرب در آسمان حرکت می کنند. یک استثناء در این مورد ، ستاره شمالی ، Polaris وجود دارد. به نظر می رسد که ستاره شمالی از آنجا که با محور چرخش زمین هماهنگ است ، همچنان باقی می ماند ، همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است.

شکل 2. اخترفوتوگرافی قرار گرفتن در معرض طولانی ، چرخش زمین را نشان می دهد

برای باز کردن این درس باید یک عضو مطالعه باشید. حساب کاربری برای خود بسازید

حرکت سیارات

اخترشناسان اولیه متوجه شدند که چند ستاره خیلی سریعتر از سایر ستاره ها به آسمان سفر می کنند. اخترشناسان یونانی به دلیل ماهیت عجیب و غریب خود ، نام ویژه ای به این ستارگان سرگردان دادند ، جایی که اصطلاح "سیاره" از آن ناشی می شود. علاوه بر سرعت عجیب و غریب آنها ، دوره های حرکت آنها از غرب به شرق ، معروف به حرکت مستقیم ، گاهی اوقات با دوره های حرکت از شرق به غرب ، معروف به حرکت رتروگراد قطع می شد. توضیح حرکت رتروگراد برای ستاره شناسان اولیه ، که جهان را از دیدگاه ژئوسنتریک مشاهده می کردند ، دشوار بود. پس چرا حرکت رتروگراد را مشاهده می کنیم؟

برای باز کردن این درس باید یک عضو مطالعه باشید. حساب کاربری برای خود بسازید

خلاصه درس

مشاهدات نجومی مبتنی بر زمین با مشکلات بسیاری پیچیده است و یکی از آنها حرکت ستاره ها در آسمان شب است. شخصی که تازه وارد نجوم است ممکن است بپرسد ، "این حرکت ظاهری چیست؟"اول ، چیزی به نام Beta Motion وجود دارد ، یعنی زمانی که یک سری از تصاویر یکی را پس از ترفند دیگر نشان می دهد مغز را به حرکت درک در جایی که هیچ حرکتی واقعی وجود ندارد. این حرکت ظاهری ناشی از ترکیبی از چرخش زمین و انقلاب آن در اطراف خورشید است. چرخش زمین می تواند باعث شود که ستاره ها از ستاره شمالی از شرق به غرب دور شوند. به نظر می رسد گروه هایی از ستاره ها به نام صورتهای فلکی در طی ماه ها از طریق آسمان حرکت می کنند. چرا صورتهای فلکی حرکت می کنند؟این به دلیل انقلاب زمین در اطراف خورشید و این واقعیت است که ستاره های صورت فلکی بسیار دور هستند. بعضی اوقات ، به نظر می رسد که ستاره ها به دلیل اختلاف منظر ناشی از مدار زمین در اطراف خورشید نسبت به یکدیگر حرکت می کنند.

برای باز کردن این درس باید یک عضو مطالعه باشید. حساب کاربری برای خود بسازید

حرکت ستاره ها

ستارگان در آسمان تقریباً در همان موقعیت ها نسبت به یکدیگر باقی می مانند. اوریون همیشه در نزدیکی Taurus است. Ursa Minor همیشه توسط دراکو احاطه شده است. ستاره ها به هیچ وجه نسبت به یکدیگر حرکت نمی کنند. آنها وقتی به آسمان نگاه می کنیم ، یک نقاشی پس زمینه ثابت هستند.

با این حال ، برخی از حرکات ظریف وجود دارد: همانطور که ما در طول سال خورشید را می چرخیم. ستاره هایی که به ما نزدیکتر هستند ، کمی بیشتر از ستاره های دورتر به چپ و راست حرکت می کنند. این یک اثر ظریف است ، اما منطقی است. اگر در خیابان قدم می زنید و از فاصله دور نگاه می کنید ، متوجه خواهید شد که اشیاء دور در مقایسه با اشیاء مجاور نسبت به شما خیلی حرکت نمی کنند. این همان چیزی است که به طور طبیعی با اتفاقات در مسافت های مختلف اتفاق می افتد. در حقیقت ، ما می توانیم از این اثر برای محاسبه فاصله برخی از ستاره های اطراف با روشی به نام Parallax استفاده کنیم. اختلاف منظر جایی است که ما اندازه گیری می کنیم که یک ستاره در حالی که در اطراف خورشید حرکت می کنیم ، چقدر حرکت می کند و از آن اطلاعات برای محاسبه فاصله آن ستاره استفاده می کنیم.

با این حال ، این حرکات مهمترین مواردی نیست که ما مشاهده می کنیم وقتی به ستاره های آسمان نگاه می کنیم. در حالی که نقاشی پس زمینه ستاره ها اساساً یکسان باقی می ماند ، کل نقاشی هر شب حرکت می کند. در طول یک شب ، اگر ستاره ها را تماشا می کنید ، ممکن است متوجه شوید که آنها یک دایره ایجاد می کنند. در نیمکره شمالی ، هر ستاره ای در آسمان در اطراف ستاره شمالی (Polaris) محافل می شود. در حقیقت ، اگر با یک دوربین در معرض طولانی قرار بگیریم ، می توانیم ستاره های ستاره ای را که این حرکت ایجاد می کند ، ببینیم.

چرا ستاره ها در اطراف ستاره شمالی می چرخند؟خوب ، ستاره ها واقعاً در حال حرکت نیستند: واقعاً زمین در حال چرخش است. محور چرخش زمین از طریق قطب شمال و قطب جنوبی می رود و به همین دلیل به نظر می رسد که ستاره ها به دور نقطه ای حرکت می کنند که مستقیماً بالای قطب شمالی است - ستاره شمالی (Polaris). آن ستاره چیز خاصی نیست ، فقط یک ستاره است که هنگام حضور در قطب شمال ، درست بالای سر شما قرار می گیرد. در نیمکره جنوبی ، یک الگوی مشابه وجود دارد: به نظر می رسد ستاره ها در اطراف یک نقطه مستقیماً بالاتر از قطب جنوبی می چرخند. تنها تفاوت این است که یک ستاره جنوبی وجود ندارد - فقط اتفاق می افتد که یک ستاره قابل مشاهده به طور مستقیم در بالای قطب جنوبی باشد.

حرکت سیارات

سیارات متفاوت هستند. هر یک از سیارات مانند ما خورشید را در مدار خود می چرخند و روز به روز و ماه به ما نسبت به ما حرکت می کنند. حرکت آنها در آسمان کاملاً جدا از ستاره ها و همچنین کاملاً پیچیده است. مانند همه چیز در آسمان ، آنها در شرق بالا می روند و به دلیل چرخش زمین در غرب قرار می گیرند. اما ، موقعیت دقیقی که در آسمان قرار دارند ، می گویند ساعت 10:30 بعد از ظهر از یک شب به شب متفاوت خواهد بود. آنها به آرامی به دلیل مدار خود در اطراف خورشید نسبت به مدار ما ، روز به روز در آسمان حرکت می کنند. سیارات نزدیک به خورشید از ما (زهره و جیوه) تقریباً نیمی از وقت خود را در حال حرکت به سمت شرق در آسمان روز به روز (که به آن حرکت مستقیم گفته می شود) می گذرانند و نیمی از زمان خود را در حال حرکت به سمت غرب (که به آن حرکت رتروگراد گفته می شود). این امر به این دلیل است که آنها هنگام تماشای آنها در حال چرخش خورشید هستند. آنها به سمت شرق حرکت می کنند ، از خورشید عبور می کنند ، سپس به سمت غرب حرکت می کنند و دوباره از خورشید عبور می کنند. آنها واقعاً در حال گردش خورشید هستند ، فقط این است که آسمان برای ما صاف به نظر می رسد.

سیارات دورتر از ما کمی پیچیده تر هستند. آنها بیشتر روزهای خود را صرف حرکت به سمت غرب به شرق می کنند. پس از مدتی قابل مشاهده نبودند ، آنها دوباره به آسمان باز می گردند و دوباره به غرب به شرق می روند. اما مدت کوتاهی وجود دارد که هر یک از سیارات بیرونی به روش مخالف حرکت می کنند: شرق به غرب. این مانند رقص کوچکی است که آنها اکنون و دوباره انجام می دهند و باعث می شود مسیر آنها در سراسر آسمان (شب به شب) باشد. این اتفاق می افتد وقتی که ما با سیاره کنار می آییم و به طور خلاصه از آن سبقت می گیریم. این نمودار نحوه عملکرد آن را نشان می دهد:

مریخ این کار را اغلب ، حداقل در هر دو سال انجام می دهد ، زیرا به ما بسیار نزدیکتر است. سیارات بیرونی حرکات بسیار ظریف تریروگراد دارند. این حرکت یکی از اولین شواهد و مدارکی بود که ما خورشید را می چرخیم. توضیح این رقص عجیب آسان است اگر همه چیز را در مدار خورشید فرض کنید ، اما توضیح آن با همه چیز متمرکز بر روی زمین بسیار سخت تر است.

خلاصه درس

ستاره های آسمان شب تقریباً در همان موقعیت ها نسبت به یکدیگر باقی می مانند. آنها به دلیل تأثیر به نام Parallax کمی حرکت می کنند (جایی که ما اندازه گیری می کنیم که یک ستاره چقدر حرکت می کند در حالی که ما در اطراف خورشید حرکت می کنیم و از آن اطلاعات برای محاسبه فاصله آن ستاره استفاده می کنیم) ، اما ستاره های همسایه همیشه همسایه هستند. با این حال ، کل میدان ستاره در طی هر شب در آسمان حرکت می کند. در نیمکره شمالی ، هر ستاره ای در آسمان در اطراف ستاره شمالی (Polaris) محافل می شود. ستاره ها واقعاً در حال حرکت نیستند. واقعاً این است که زمین در حال چرخش است. محور چرخش زمین از طریق قطب های شمالی و جنوبی می رود. و به همین دلیل به نظر می رسد که ستارگان به حدی حرکت می کنند که مستقیماً بالای قطب شمال است. در نیمکره جنوبی ، یک الگوی مشابه وجود دارد: به نظر می رسد ستاره ها یک نقطه را مستقیماً بالاتر از قطب جنوبی می چرخانند.

حرکت سیارات جدا از حرکت ستاره ها است. مانند همه چیز در آسمان ، آنها در شرق بالا می روند و به دلیل چرخش زمین در غرب قرار می گیرند. اما شب به شب ، موقعیت آنها در یک زمان معین به دلیل مدار در اطراف خورشید تغییر می کند. سیارات نزدیکتر از خورشید از ما نیمی از وقت خود را در شب به شب (حرکت سیارات از غرب به شرق از منظر ما از منظر) و نیمی از زمان در حرکت رتروگراد (حرکت سیارات از شرق به سمت حرکت می کنند) می گذرانند. غرب از دیدگاه ما). به نظر می رسد که آنها به عقب و جلو حرکت می کنند و در اطراف خورشید حرکت می کنند (خورشید در وسط است).

سیارات دورتر از خورشید از ما بیشتر از ما به سمت غرب به سمت شرق حرکت می کنند. اما مدت کوتاهی وجود دارد که هر سیاره با یک حلقه کوچک به سمت شرق به غرب می رود. این اتفاق می افتد وقتی که ما با سیاره کنار می آییم و به طور خلاصه از آن سبقت می گیریم. مریخ این کار را اغلب ، حداقل در هر دو سال انجام می دهد ، زیرا به ما بسیار نزدیکتر است.

رونوشت ویدیویی

تماشای آسمان

انسان هزاره به آسمان شب نگاه کرده است. وقتی شب به شب نگاه می کنید ، نمی توانید الگوهای خاصی را ببینید. انسانها بعد از همه دستگاه های تشخیص الگوی هستند: اینگونه است که با بزرگتر شدن ، خود را یاد می گیریم ، رشد می کنیم و خود را بهبود می بخشیم. وقتی به آسمان شب نگاه می کنیم ، چه الگویی می بینیم؟امروز می خواهیم به حرکت ستاره ها و سیارات نگاه کنیم که آنها را از زمین مشاهده می کنیم.

حرکت ستاره ها

ستارگان در آسمان تقریباً در همان موقعیت ها نسبت به یکدیگر باقی می مانند. اوریون همیشه در نزدیکی Taurus است. Ursa Minor همیشه توسط دراکو احاطه شده است. ستاره ها به هیچ وجه نسبت به یکدیگر حرکت نمی کنند. آنها وقتی به آسمان نگاه می کنیم ، یک نقاشی پس زمینه ثابت هستند.

با این حال ، برخی از حرکات ظریف وجود دارد: همانطور که ما در طول سال خورشید را می چرخیم. ستاره هایی که به ما نزدیکتر هستند ، کمی بیشتر از ستاره های دورتر به چپ و راست حرکت می کنند. این یک اثر ظریف است ، اما منطقی است. اگر در خیابان قدم می زنید و از فاصله دور نگاه می کنید ، متوجه خواهید شد که اشیاء دور در مقایسه با اشیاء مجاور نسبت به شما خیلی حرکت نمی کنند. این همان چیزی است که به طور طبیعی با اتفاقات در مسافت های مختلف اتفاق می افتد. در حقیقت ، ما می توانیم از این اثر برای محاسبه فاصله برخی از ستاره های اطراف با روشی به نام Parallax استفاده کنیم. اختلاف منظر جایی است که ما اندازه گیری می کنیم که یک ستاره در حالی که در اطراف خورشید حرکت می کنیم ، چقدر حرکت می کند و از آن اطلاعات برای محاسبه فاصله آن ستاره استفاده می کنیم.

با این حال ، این حرکات مهمترین مواردی نیست که ما مشاهده می کنیم وقتی به ستاره های آسمان نگاه می کنیم. در حالی که نقاشی پس زمینه ستاره ها اساساً یکسان باقی می ماند ، کل نقاشی هر شب حرکت می کند. در طول یک شب ، اگر ستاره ها را تماشا می کنید ، ممکن است متوجه شوید که آنها یک دایره ایجاد می کنند. در نیمکره شمالی ، هر ستاره ای در آسمان در اطراف ستاره شمالی (Polaris) محافل می شود. در حقیقت ، اگر با یک دوربین در معرض طولانی قرار بگیریم ، می توانیم ستاره های ستاره ای را که این حرکت ایجاد می کند ، ببینیم.

چرا ستاره ها در اطراف ستاره شمالی می چرخند؟خوب ، ستاره ها واقعاً در حال حرکت نیستند: واقعاً زمین در حال چرخش است. محور چرخش زمین از طریق قطب شمال و قطب جنوبی می رود و به همین دلیل به نظر می رسد که ستاره ها به دور نقطه ای حرکت می کنند که مستقیماً بالای قطب شمالی است - ستاره شمالی (Polaris). آن ستاره چیز خاصی نیست ، فقط یک ستاره است که هنگام حضور در قطب شمال ، درست بالای سر شما قرار می گیرد. در نیمکره جنوبی ، یک الگوی مشابه وجود دارد: به نظر می رسد ستاره ها در اطراف یک نقطه مستقیماً بالاتر از قطب جنوبی می چرخند. تنها تفاوت این است که یک ستاره جنوبی وجود ندارد - فقط اتفاق می افتد که یک ستاره قابل مشاهده به طور مستقیم در بالای قطب جنوبی باشد.

حرکت سیارات

سیارات متفاوت هستند. هر یک از سیارات مانند ما خورشید را در مدار خود می چرخند و روز به روز و ماه به ما نسبت به ما حرکت می کنند. حرکت آنها در آسمان کاملاً جدا از ستاره ها و همچنین کاملاً پیچیده است. مانند همه چیز در آسمان ، آنها در شرق بالا می روند و به دلیل چرخش زمین در غرب قرار می گیرند. اما ، موقعیت دقیقی که در آسمان قرار دارند ، می گویند ساعت 10:30 بعد از ظهر از یک شب به شب متفاوت خواهد بود. آنها به آرامی به دلیل مدار خود در اطراف خورشید نسبت به مدار ما ، روز به روز در آسمان حرکت می کنند. سیارات نزدیک به خورشید از ما (زهره و جیوه) تقریباً نیمی از وقت خود را در حال حرکت به سمت شرق در آسمان روز به روز (که به آن حرکت مستقیم گفته می شود) می گذرانند و نیمی از زمان خود را در حال حرکت به سمت غرب (که به آن حرکت رتروگراد گفته می شود). این امر به این دلیل است که آنها هنگام تماشای آنها در حال چرخش خورشید هستند. آنها به سمت شرق حرکت می کنند ، از خورشید عبور می کنند ، سپس به سمت غرب حرکت می کنند و دوباره از خورشید عبور می کنند. آنها واقعاً در حال گردش خورشید هستند ، فقط این است که آسمان برای ما صاف به نظر می رسد.

سیارات دورتر از ما کمی پیچیده تر هستند. آنها بیشتر روزهای خود را صرف حرکت به سمت غرب به شرق می کنند. پس از مدتی قابل مشاهده نبودند ، آنها دوباره به آسمان باز می گردند و دوباره به غرب به شرق می روند. اما مدت کوتاهی وجود دارد که هر یک از سیارات بیرونی به روش مخالف حرکت می کنند: شرق به غرب. این مانند رقص کوچکی است که آنها اکنون و دوباره انجام می دهند و باعث می شود مسیر آنها در سراسر آسمان (شب به شب) باشد. این اتفاق می افتد وقتی که ما با سیاره کنار می آییم و به طور خلاصه از آن سبقت می گیریم. این نمودار نحوه عملکرد آن را نشان می دهد:

مریخ این کار را اغلب ، حداقل در هر دو سال انجام می دهد ، زیرا به ما بسیار نزدیکتر است. سیارات بیرونی حرکات بسیار ظریف تریروگراد دارند. این حرکت یکی از اولین شواهد و مدارکی بود که ما خورشید را می چرخیم. توضیح این رقص عجیب آسان است اگر همه چیز را در مدار خورشید فرض کنید ، اما توضیح آن با همه چیز متمرکز بر روی زمین بسیار سخت تر است.

خلاصه درس

ستاره های آسمان شب تقریباً در همان موقعیت ها نسبت به یکدیگر باقی می مانند. آنها به دلیل تأثیر به نام Parallax کمی حرکت می کنند (جایی که ما اندازه گیری می کنیم که یک ستاره چقدر حرکت می کند در حالی که ما در اطراف خورشید حرکت می کنیم و از آن اطلاعات برای محاسبه فاصله آن ستاره استفاده می کنیم) ، اما ستاره های همسایه همیشه همسایه هستند. با این حال ، کل میدان ستاره در طی هر شب در آسمان حرکت می کند. در نیمکره شمالی ، هر ستاره ای در آسمان در اطراف ستاره شمالی (Polaris) محافل می شود. ستاره ها واقعاً در حال حرکت نیستند. واقعاً این است که زمین در حال چرخش است. محور چرخش زمین از طریق قطب های شمالی و جنوبی می رود. و به همین دلیل به نظر می رسد که ستارگان به حدی حرکت می کنند که مستقیماً بالای قطب شمال است. در نیمکره جنوبی ، یک الگوی مشابه وجود دارد: به نظر می رسد ستاره ها یک نقطه را مستقیماً بالاتر از قطب جنوبی می چرخانند.

حرکت سیارات جدا از حرکت ستاره ها است. مانند همه چیز در آسمان ، آنها در شرق بالا می روند و به دلیل چرخش زمین در غرب قرار می گیرند. اما شب به شب ، موقعیت آنها در یک زمان معین به دلیل مدار در اطراف خورشید تغییر می کند. سیارات نزدیکتر از خورشید از ما نیمی از وقت خود را در شب به شب (حرکت سیارات از غرب به شرق از منظر ما از منظر) و نیمی از زمان در حرکت رتروگراد (حرکت سیارات از شرق به سمت حرکت می کنند) می گذرانند. غرب از دیدگاه ما). به نظر می رسد که آنها به عقب و جلو حرکت می کنند و در اطراف خورشید حرکت می کنند (خورشید در وسط است).

سیارات دورتر از خورشید از ما بیشتر از ما به سمت غرب به سمت شرق حرکت می کنند. اما مدت کوتاهی وجود دارد که هر سیاره با یک حلقه کوچک به سمت شرق به غرب می رود. این اتفاق می افتد وقتی که ما با سیاره کنار می آییم و به طور خلاصه از آن سبقت می گیریم. مریخ این کار را اغلب ، حداقل در هر دو سال انجام می دهد ، زیرا به ما بسیار نزدیکتر است.

برای باز کردن این درس باید یک عضو مطالعه باشید. حساب کاربری برای خود بسازید