نحوه پرچین کردن یک موقعیت طولانی با یک قرار دادن محافظ

قراردادهای اختیار ارز دیجیتال به یک محصول مشتقه محبوب تبدیل شده است زیرا ابزار دیگری را به سرمایه گذاران می دهد تا با استفاده از اهرم، در معرض دید جهت دار دارایی اساسی قرار گیرند. اما استفاده از آنها را می توان بیشتر گسترش داد تا به عنوان یک ابزار مدیریت ریسک عمل کند. یکی از این راهبردها استفاده از یک محافظ برای محافظت در برابر ریسک احتمالی نزولی است که در این مقاله به توضیح آن خواهیم پرداخت.

خلاصه: گزینه های تماس و قرار دادن چگونه کار می کنند؟

قراردادهای اختیار معامله به دارنده ابزار این حق را می دهد که قرارداد را با قیمت توافقی در یک تاریخ از پیش تعیین شده بخرد یا بفروشد، اما تعهدی به انجام آن ندارد. در ازای آن، دارنده قرارداد باید هزینه ای را که به عنوان حق بیمه شناخته می شود، به گزینه نویس پرداخت کند.

برخی از معامله گران ممکن است در مقایسه با قراردادهای آتی به سمت قراردادهای اختیار معامله گرایش پیدا کنند، زیرا ریسک کمتری دارند. از آنجایی که خریداران اختیار انتخاب دارند که قرارداد خود را اجرا نکنند، ضرر آنها به حق بیمه ای که باید برای قرارداد بپردازند محدود می شود.

رایج ترین انواع گزینه ها گزینه های فراخوانی و قرار دادن هستند. اختیار خرید به سرمایه گذاران این حق را می دهد که یک دارایی را با قیمت و تاریخ مشخص خریداری کنند و گزینه های فروش به آنها این حق را می دهد که دارایی را در قیمت و تاریخ مشخص بفروشند.

استراتژی گزینه های قرار دادن محافظتی چگونه کار می کند؟

سرمایه گذاران دارای دارایی های رمزنگاری شده می توانند از قراردادهای اختیار معامله برای محافظت از خود در برابر رکود بازار استفاده کنند. این استراتژی پوشش دهی، که به عنوان پوشش محافظ شناخته می شود، در صورتی که قیمت دارایی ارز دیجیتال در طول عمر اختیار کاهش یابد، به عنوان یک بیمه نامه عمل می کند.

مثالی از استراتژی قرار دادن محافظ

هنگام استفاده از قرارهای محافظ برای محافظت از موقعیت های خرید، بسیار مهم است که عوامل کلیدی مانند قیمت اقدام، زمان انقضا، و حق بیمه گزینه های فروش را در نظر بگیرید. قیمت اعمال قیمتی است که می توان اختیار فروش را در آن اعمال کرد و باید در سطحی تنظیم شود که سطح حفاظتی کافی برای سبد سهام فراهم کند.

به عنوان مثال ، یک معامله گر را در نظر بگیرید که 1 ETH را با قیمت 1500 دلار خریداری می کند. برای محافظت در برابر ضررهای احتمالی ، معامله گر تصمیم می گیرد گزینه ای یک ماهه را با قیمت اعتصاب 1200 USDT و حق بیمه 12 USDT خریداری کند. بیایید فرض کنیم که ETH پس از رکود بازار ، کاهش شدید قیمت به 1000 USDT را تجربه می کند. گزینه های معامله گر و سپس به آنها حق می دهند ETH خود را در 1200 USDT در انقضا بفروشند. بنابراین ، به جای از دست دادن 500 USDT ، ضرر معامله گر به 312 USDT محدود خواهد شد (500 - 200 + 12 ، که در آن 500 ضرر در نقطه ، 200 سود از موقعیت گزینه های طولانی است و 12 هزینه هزینه آن استگزینه را قرار دهید ، که به آن حق بیمه نیز گفته می شود).*

با این حال ، اگر قیمت ETH در زمان انقضا در 1500 USDT باقی بماند ، گزینه Put اعمال نمی شود و معامله گر فقط معادل قیمت حق بیمه ، یعنی 12 USDT را از دست می دهد. هزینه حق بیمه را می توان به عنوان هزینه بیمه یک ماهه در این سناریو تصور کرد.

از طرف دیگر ، اگر قیمت ETH فراتر از نقطه Breakeven از 1،512 USDT (قیمت ETH پرداخت شده به علاوه گزینه حق بیمه گزینه) باشد ، معامله گر گزینه ای را اعمال نمی کند و در ETH طولانی مدت خود را تجربه می کند. به عنوان مثال ، اگر قیمت ETH به 2،000 USD در زمان انقضا افزایش یابد ، معامله گر سود غیر واقعی 488 USDT (500 USDT منهای 12 UDST از گزینه حق بیمه گزینه) خواهد داشت.

*به خاطر سادگی ، تجارت و هزینه های ورزشی در این مثال به حساب نمی آید.

مزایای محافظت از گزینه های put

حفاظت از نزولی: گزینه های قرار دادن حق ، اما نه تعهد را برای فروش یک دارایی اساسی با قیمت اعتصاب از پیش تعیین شده فراهم می کند. این بدان معناست که اگر ارزش بازار دارایی زیر قیمت اعتصاب قرار بگیرد ، دارنده می تواند گزینه فروش دارایی را با قیمت اعتصاب بالاتر اعمال کند و ضررهای آنها را محدود کند.

پتانسیل سود نامحدود: محافظت از یک نمونه کارها با یک گزینه محافظت کننده ، ضمن محدود کردن ضررهای احتمالی ناشی از پایین آمدن بازار ، مانع از این نمی شود که معامله گر از صعود بالقوه موقعیت طولانی خود بهره ببرد. به عبارت دیگر ، سود بالقوه غیرقابل استفاده است زیرا قیمت دارایی اساسی می تواند به طور نامحدود افزایش یابد. سود فقط با هزینه هزینه (حق بیمه) به علاوه هزینه کاهش می یابد.

خطرات محافظت از گزینه با گزینه های put

هزینه حق بیمه: هزینه خرید گزینه های PUS ، معروف به حق بیمه ، می تواند قابل توجه باشد و در سود بالقوه شما بخورید.

HEDGENG OVER: بیش از حد هشدار هنگامی اتفاق می افتد که یک سرمایه گذار گزینه های بیشتری را از آنچه لازم است برای محافظت از نمونه کارها خود خریداری کند. این می تواند هزینه حق بیمه را افزایش دهد و ممکن است برای محافظت از نمونه کارها در برابر تلفات احتمالی لازم نباشد. برای سرمایه گذاران مهم است که تعداد گزینه های مورد نیاز برای محافظت از نمونه کارها خود را با دقت ارزیابی کنند و نه بیش از حد از آن استفاده کنند.

نتیجه

در حالی که اکثر معامله گران ممکن است تصمیم بگیرند که ضرر را برای محدود کردن ضرر و زیان تعیین کنند ، یک محافظ محافظ نیز ممکن است بیمه ای را در برابر حرکات شدید بازار به سمت نزولی ارائه دهد. بر خلاف یک توقف از دست دادن ، که حساس به قیمت است و می تواند با نوسانات شدید در قیمت دارایی زیربنایی ایجاد شود ، یک محافظ محافظ فقط با زمان محدود است ، نه قیمت رمزنگاری.

بیشتر خواندن

• (وبلاگ) گزینه های binance: درک قیمت گزینه ها
• (وبلاگ) آینده و گزینه های رمزنگاری: شباهت ها و تفاوت ها چیست؟< SPAN> بیش از حد هادی: هدر زدن بیش از حد هنگامی اتفاق می افتد که یک سرمایه گذار گزینه های بیشتری را از آنچه لازم است برای محافظت از سبد سهام خود خریداری کند. این می تواند هزینه حق بیمه را افزایش دهد و ممکن است برای محافظت از نمونه کارها در برابر تلفات احتمالی لازم نباشد. برای سرمایه گذاران مهم است که تعداد گزینه های مورد نیاز برای محافظت از نمونه کارها خود را با دقت ارزیابی کنند و نه بیش از حد از آن استفاده کنند.