بازار خصوصی در مقابل بازار عمومی: تفاوت چیست؟

سرمایه گذاری در بازارهای خصوصی می تواند مزایای زیادی را در بازارهای عمومی خالص کند. برای یادگیری تفاوت بین این دو و آنچه سرمایه گذاری خصوصی می تواند ارائه دهد ، در ادامه بخوانید.

تفاوت اصلی بین بازارهای خصوصی و بازارهای عمومی در نحوه شرکت کنندگان در بازار ، چه خریداران و چه فروشندگان ، به بازار برای سرمایه گذاری و جمع آوری سرمایه دسترسی دارند.

به عنوان مثال ، بازار سهام عمومی-مانند FTSE-100 یا S& P 500-شرکت ها با فروش سهام ، پول جمع می کنند ("سرمایه"). این همچنین به عنوان سهام یا سهام شناخته می شود. این سهام نشان دهنده علاقه مالکیت در شرکت است.

از آنجا که این یک بازار "عمومی" است ، هر کس می تواند سهام را در شرکتی که در بازار ذکر شده است خریداری کند. شرکت ها فقط می توانند وارد بازار شوند تا بتوانند سرمایه را افزایش دهند تا طیف وسیعی از معیارهای تعیین شده توسط تنظیم کننده بازار را برآورده کنند. آنها سپس باید به افشای اطلاعات ادامه دهند تا یک شرکت ذکر شده یا "عمومی" باقی بمانند. بازارهای عمومی به عنوان بازارهای "مایع" توصیف می شوند ، زیرا یک بازار آزاد برای سهامداران وجود دارد که سهام خود را با اختیار خودشان در صورت تمایل دفع یا بفروشند.

در مقابل ، در بازار خصوصی ، هیچ راهنمایی سفت و سختی در مورد آنچه یک شرکت برای دستیابی به امور مالی باید ارائه دهد یا چه اطلاعاتی باید به صورت مداوم فاش کند ، وجود ندارد. این می تواند انتخاب کند که چه کسی مالی را از چه شرایطی می پذیرد. از آنجا که بازارهای خصوصی "غیرقانونی" هستند (سهام را نمی توان آزادانه به دست آورد و در یک بازار آزاد فروخته شد) ، سرمایه گذاران شرکت در بازارهای خصوصی انتظار دارند در ازای این نقص ، بازده بالاتری داشته باشند. در این مقاله ، ما دو نوع بازار را با جزئیات بیشتر بررسی خواهیم کرد و مزایای سرمایه گذاری در بازار خصوصی را بیان می کنیم.

بازار خصوصی چیست؟

بازار خصوصی خانه سهام خصوصی و بدهی خصوصی است. با توجه به عملکرد تاریخی این کلاسهای دارایی ، بازارها به صورت نمایی رشد کرده اند. تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران از این فرصت برای هدف قرار دادن بازده که می تواند برتر از موارد موجود در بازارهای عمومی باشد ، جذب می شوند. برخی دیگر علاقه مند به تنوع هستند که می توان با معرفی سرمایه گذاری های جایگزین ، مانند سهام خصوصی و بدهی خصوصی ، به یک سبد سرمایه گذاری دست یافت.

از نظر تاریخی ، انجام سرمایه گذاری در یک معامله بازار خصوصی محدود به سرمایه گذاران بزرگتر ، نهادی و حرفه ای است که قادر به تزریق کوانتومی بزرگ سرمایه به یک معامله هستند. این کارآمدتر از یک شرکت سرمایه گذار است که با صدها یا هزاران سرمایه گذار اساسی سروکار دارد. سرمایه گذاران حرفه ای همچنین "سرمایه بیمار" را ارائه می دهند ، به این معنی که آنها نقص ذاتی در کلاس دارایی را تشخیص می دهند و ماهیت بلند مدت سرمایه گذاری ها را به منظور ارائه نتایج و تولید بازده سرمایه گذاری می پذیرند.

این سرمایه گذاران حرفه ای خصوصی شامل موارد زیر است:

• بازنشستگی و صندوق های پرچین
• صندوق های ثروت حاکم
• شرکت های بیمه
• موقوفات دانشگاه
• دفاتر خانواده

ورود به معاملات بازار خصوصی و صندوق های بازار خصوصی برای بسیاری از سرمایه گذاران خصوصی به دلیل حداقل اندازه بلیط ممنوع است. اما ، در سالهای اخیر ، مشاغل مانند Coection Capital با حداقل اندازه بلیط پایین تر با سندیک کردن یک سرمایه گذاری ، دسترسی به افراد خصوصی را ایجاد کرده اند. به عنوان مثال ، ما می توانیم شرکت های خصوصی را تا 12 میلیون پوند ارائه دهیم - و مشتریان ما می توانند فقط از 25 کیلو پوند سرمایه گذاری کنند.

سهام خصوصی چیست؟

سهام خصوصی به عنوان سرمایه گذاری در مشاغل و شرکت هایی که در بازار عمومی نیستند تعریف می شود. سرمایه گذاران به این امید که سهم آنها در ارزش افزایش یابد ، سهم خود را در ارزش یک شرکت خصوصی خریداری می کنند.

اشکال کلیدی خرید سهام خصوصی شامل سرمایه گذاری سرمایه گذاری ، سهام رشد و خرید است.

سرمایه گذاری سرمایه گذاری به سرمایه گذاری های اولیه اشاره دارد ، به موجب آن سرمایه داران سرمایه گذاری پول را به شرکت های جدید و در حال رشد می اندازند تا به آنها در دستیابی به موفقیت کمک کنند. این می تواند برخی از عدم اطمینان را شامل شود ، همانطور که شرکت ها از نظر طبیعت تأیید نشده اند. اما بازده پتانسیل قابل توجهی دارد.

حقوق صاحبان سهام به سرمایه گذاری در شرکت های تأسیس شده تر و بالغ تر که به دنبال رشد در مرحله جدید هستند ، اشاره دارد. این می تواند با دستیابی به رقبا یا مشاغل مکمل یا با گسترش بین المللی باشد.

خریدها زمانی است که سرمایه گذاران موجود پول نقد می کنند و خریداران سهم معناداری از شرکت را به دست می گیرند.

آیا بازارهای خصوصی از بازارهای عمومی بزرگتر هستند؟

بازارهای عمومی بسیار بزرگتر از بازارهای خصوصی هستند. بر اساس گزارش SIFMA و McKinsey، ارزش بازارهای جهانی سهام برای سال 2021 124 تریلیون دلار در مقابل 10 تریلیون دلار برای بازارهای خصوصی برآورد شد. اما با توجه به اینکه دارایی های جایگزین عملکرد بهتری نسبت به دارایی های سنتی نشان داده اند، و با ظهور و تکامل طبقات دارایی جدید، اندازه بازارهای خصوصی - و با سرعتی سریعتر از بازارهای عمومی - در حال رشد هستند.

بررسی سالانه بازارهای خصوصی مک کینزی برای سال 2021 نشان داد که چگونه بازارهای خصوصی در چندین معیار به بالاترین حد خود رسیدند:

• جمع آوری کمک های مالی نزدیک به 20 درصد افزایش یافت و به بالاترین رقم تقریباً 1. 2 تریلیون دلار رسید
• ارزش کل معاملات در تمام طبقات دارایی به 3. 5 تریلیون دلار رسید

حرکت روشنی در بازارهای خصوصی وجود دارد، به طوری که Preqin دارایی های تحت مدیریت را به بیش از دو برابر تا 24 تریلیون دلار در سال 2026 تخمین می زند. این رشد بی وقفه هم ناشی از مزایای منحصر به فردی است که سرمایه گذاری در بازارهای خصوصی می تواند برای سرمایه گذاران ایجاد کند و هم این واقعیت که شرکت ها هستند. خصوصی ماندن برای مدت طولانی تری و دیگر نیازی به تکیه بر بازارهای عمومی برای تامین مالی رشد آنها نیست.

مزایای سرمایه گذاری در بازارهای خصوصی

دلایل زیادی وجود دارد که یک سرمایه گذار ممکن است در بازارهای خصوصی سرمایه گذاری کند. مانند همه سرمایه گذاری ها، مبادله اصلی بین ریسک و پاداش است. همانطور که در بالا بحث شد، بازارهای خصوصی اغلب نقدشوندگی کمتری نسبت به بازارهای عمومی دارند. سرمایه گذاران باید تمام جنبه های مرتبط با هر سرمایه گذاری را درک کنند و با آن راحت باشند، و این برای سرمایه گذاری در بازار خصوصی نیز صدق می کند.

یکی از قانع کننده ترین دلایل این است که سرمایه گذاری در بازارهای خصوصی می تواند به طور بالقوه بازدهی بالاتری را برای بازارهای عمومی به همراه داشته باشد. BVCA تحقیقاتی را منتشر کرده است که نشان می دهد صندوق های سرمایه گذاری خطرپذیر و سهام خصوصی بریتانیا عملکرد بهتری نسبت به FTSE 100 و FTSE All Share طی یک، سه، پنج و 10 سال دارند.

دلیل اصلی دیگر، تنوعی است که بازارهای خصوصی می توانند از بازارهای عمومی به دلیل منابع متفاوت ریسک و بازده، که کمتر با آنهایی که بازارهای عمومی را تحت تأثیر قرار می دهند، فراهم کنند. همانطور که سرمایه گذاران آگاه هستند، معرفی تنوع می تواند به کاهش نوسانات کلی پرتفوی کمک کند.

حق بیمه عدم نقدینگی

حق بیمه عدم نقدشوندگی نامی است که به سودی گفته می شود که سرمایه گذاران انتظار دارند در ازای کاهش نقدینگی دریافت کنند. سرمایه گذاران به انگیزه ای برای گرفتن موقعیت هایی نیاز دارند که تغییر آنها سخت تر است. حق بیمه عدم نقدشوندگی این انگیزه را فراهم می کند، با پیشنهاد اینکه دارایی های غیر نقدشونده می توانند نرخ های بالاتری نسبت به دارایی های نقدی ایجاد کنند (اگرچه این تضمین نمی شود).

با این حال، همبستگی لزوماً علیت نیست. یکی از دلایلی که سرمایه گذاری های بازار خصوصی غیر نقدشونده نسبت به بازارهای عمومی بهتر عمل می کنند، این نیست که نقدینگی ندارند، بلکه به این دلیل است که بسیاری از انواع سرمایه گذاری جایگزین غیر نقدشونده، پروفایل های ریسک-پاداش جذاب تری نسبت به سرمایه گذاری نقدی دارند.

دوره های سرمایه گذاری طولانی تر به طور طبیعی با استراتژی های سرمایه گذاری متمرکز بر بازار خصوصی - مانند سرمایه گذاری مخاطره آمیز و سهام خصوصی - که پیچیده هستند و برای اجرای برنامه های رشد خود برای یک شرکت به زمان نیاز دارند، مناسب تر است.

عملکرد بازار خصوصی با عمومی همبستگی ندارد

ارزش سرمایه گذاری های بازار خصوصی بسیار کمتر از سرمایه گذاری های بازار عمومی است. در نتیجه، اخبار روزانه - خوب یا بد - و نوسانی که در بازارهای عمومی ایجاد می کند، کمتر بر بازارهای خصوصی تأثیر می گذارد. و از آنجایی که عدم نقدینگی به این معنی است که سرمایه گذاران در میان مدت و بلندمدت در آن هستند، هیچ احتمالی وجود ندارد که ارزش گذاری ها توسط ذهنیت گله ای که می تواند باعث کاهش ارزش سهام یک شبه شود، پایین بیاید. این به این دلیل است که سرمایه گذاران در بازار عمومی معمولاً به محض شروع کاهش ارزش سهام، به طور انبوه پول نقد می کنند.

این بدان معناست که بازارهای خصوصی با بازارهای عمومی همبستگی ندارند (یا حداقل کمتر) و از نوسانی که سهام و اوراق بهادار فهرست شده در پشت یک "شوک" بازار تجربه می کنند، مصون هستند. بحران مالی جهانی (GFC) در سال 2008 و جنگ در اوکراین هر دو نمونه هایی از این موضوع هستند.

اگر می توانید پول نقد خود را برای میان مدت تا بلندمدت کنار بگذارید و به وضوح ریسک های بالا را درک کنید، سرمایه گذاری های بازار خصوصی می تواند به شما کمک کند تا بازده قابل توجهی را هدف قرار دهید و تنوع را بهبود ببخشید - که در صورت سقوط بازارهای عمومی مهم تر است.

تنوع سبد

هدف تنوع پرتفوی کاهش نوسانات بازده سرمایه گذاری از طریق قرار گرفتن در معرض طیف وسیعی از منابع ریسک و بازده است. سبدهای سرمایه گذاری سنتی معمولاً این کار را از طریق سرمایه گذاری در بازار عمومی از جمله سهام، اوراق قرضه و پول نقد انجام می دهند. با این حال، با عملکرد ضعیف سرمایه گذاری های با درآمد ثابت در دهه گذشته و در سال 2022، نشان دادن همبستگی بالا با سهام، تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران در حال افزایش تخصیص پرتفوی خود به دارایی های جایگزین و بازار خصوصی هستند.

هدف کاهش نوسانات با جستجوی بهبود تنوع و هدف قرار دادن پتانسیل بازده افزایش یافته سرمایه گذاری های بازار خصوصی است.

آیا سرمایه گذاری خصوصی بهتر از سرمایه گذاری دولتی است؟

مناسب ترین پاسخ این است که ترکیبی از کلاس های دارایی بهترین راه برای ساخت یک نمونه کارها برای بهینه سازی تنوع است. از نظر مفهومی ، این شامل دارایی های بازار خصوصی و دارایی های بازار عمومی است. در واقعیت ، سرمایه گذاران باید با تمام ویژگی های کلاس های دارایی فردی و استراتژی های سرمایه گذاری که به آنها اختصاص می دهند ، راحت باشند. وقتی صحبت از سرمایه گذاری در بازار خصوصی می شود ، این به معنای درک و تحمل نقص ذاتی و ریسک های بالای آن است.

برای سرمایه گذاران باتجربه ، با صبر و شکیبایی برای سرمایه گذاری در میان مدت و طولانی مدت ، این یک قیمت کوچک برای پرداخت به هدف بازده تنظیم شده ریسک افزایش یافته و کاهش نوسانات کلی نمونه کارها است.

ما امیدواریم که این مقاله به شما در درک تفاوتهای اصلی بین بازارهای دولتی و خصوصی کمک کرده باشد. اگر علاقه مند به کاوش بیشتر بازارهای خصوصی هستید ، لطفاً با تیم ما تماس بگیرید و ما خوشحال می شویم که به کشف گزینه های شما کمک کنیم.

لطفا توجه داشته باشید:عملکرد گذشته یک شاخص قابل اعتماد از عملکرد آینده نیست. سرمایه گذاری در سرمایه گذاری های خصوصی/بازارها ریسک بالا و سوداگرانه است و این بدان معنی است که وجود دارد هیچ تضمینی برای بازده و سرمایه گذاران نباید سرمایه گذاری کند مگر اینکه آنها آماده باشند تا تمام پول خود را از دست بدهند. این نوع سرمایه گذاری غیرقانونی است ، بنابراین تا نقطه خروج به راحتی قابل دسترسی نیست. اگر مشکلی پیش آمد ، سرمایه گذار بعید است که محافظت شود.