درک اعلان صریح احتقان COS

اعلان احتقان صریح (ECN) باعث می شود تا اعلان احتقان پایان تا انتها بین دو نقطه پایانی در شبکه های مبتنی بر TCP/IP. دو نقطه پایانی یک فرستنده فعال شده توسط ECN و یک گیرنده فعال ECN هستند. ECN باید در هر دو نقطه پایانی و در تمام دستگاه های میانی بین نقاط پایانی برای کار صحیح ECN فعال شود. هر دستگاهی در مسیر انتقال که از ECN پشتیبانی نمی کند ، عملکرد ECN را به پایان می رساند.

ECN شبکه ها را در مورد احتقان با هدف کاهش از دست دادن بسته و تأخیر با کاهش دستگاه ارسال ، بدون کاهش بسته ها ، بدون اینکه بسته ها را کاهش دهد ، اطلاع می دهد. RFC 3168 ، افزودن اطلاع رسانی احتقان صریح (ECN) به IP ، ECN را تعریف می کند.

ECN به طور پیش فرض غیرفعال است. به طور معمول ، شما ECN را فقط در صف هایی که ترافیک بهترین تلاش را دارند ، فعال می کنید زیرا سایر انواع ترافیک از روشهای مختلف اعلان احتقان استفاده می کنند-ترافیک بدون استفاده از کنترل جریان مبتنی بر اولویت (PFC) و ترافیک اولویت بالایی که تمام پهنای باند بندر مورد نیاز خود را دریافت می کندتا حداکثر نرخ پیکربندی شده.

شما ECN را در صف های خروجی جداگانه (همانطور که توسط کلاس های ارسال شده نشان داده شده است) با فعال کردن ECN در پیکربندی برنامه زمانبندی صف ، نقشه برداری از برنامه زمانبندی به کلاس های حمل و نقل (صف) و سپس استفاده از برنامه زمانبندی در رابط ها فعال می کنید.

توجه داشته باشید:

برای اینکه ECN روی یک صف کار کند ، شما همچنین باید یک مشخصات قطره بسته بندی زودرس (WRED) را در صف قرار دهید.

چگونه ECN کار می کند

بدون ECN ، سوئیچ ها با رها کردن بسته های TCP/IP به احتقان شبکه پاسخ می دهند. بسته های افتاده سیگنال شبکه را نشان می دهد که احتقان در حال وقوع است. دستگاه های موجود در شبکه IP با کاهش نرخ انتقال بسته به قطره بسته TCP پاسخ می دهند تا بتوانید ازدحام را پاک کند. با این حال ، روش قطره بسته از اطلاع رسانی و مدیریت احتقان دارای معایبی است. به عنوان مثال ، بسته ها از بین می روند و باید مجدداً ارسال شوند. همچنین ، ترافیک پشت سر هم می تواند باعث شود شبکه بیش از حد نرخ انتقال را کاهش دهد و در نتیجه استفاده از پهنای باند ناکارآمد باشد.

ECN به جای اینکه بسته ها را به سمت احتقان شبکه سیگنال کند ، بسته بندی ها را برای سیگنال تراکم شبکه علامت گذاری می کند ، بدون اینکه بسته ها را رها کند. برای کار ECN ، تمام سوئیچ های موجود در مسیر بین دو نقطه پایانی با ECN باید ECN را فعال کرده باشد. ECN در هنگام برقراری ارتباط TCP بین نقاط پایانی مذاکره می شود.

سوئیچ های فعال شده با ECN حالت احتقان صف را بر اساس پیکربندی پروفایل قطره بسته بندی شده بسته بندی شده در صف تعیین می کنند ، بنابراین هر صف با قابلیت ECN نیز باید دارای مشخصات قطره ای باشد. اگر یک صف به سطحی پر شود که مشخصات قطره Wred دارای احتمال افت بسته بیشتر از صفر (0) باشد ، سوئیچ ممکن است یک بسته را به عنوان تجربه احتقان نشان دهد. این که آیا سوئیچ یک بسته را به عنوان تجربه احتقان نشان می دهد یا خیر ، همان احتمال احتمال افت صف در آن سطح پر است.

ECN ارتباط برقرار می کند که آیا تراکم با علامت گذاری دو بیت کم اهمیت در قسمت خدمات متمایز (DIFFSERV) در عنوان IP تجربه می کند. مهمترین شش بیت در زمینه DiffServ حاوی بیت های کد خدمات متمایز (DSCP) است. وضعیت دو بیت ECN سیگنال می کند که آیا این بسته یک بسته دارای ECN است یا خیر و آیا احتقان تجربه شده است یا خیر.

فرستنده های قابل دسترسی ECN بسته ها را به عنوان ECN-توانایی علامت گذاری می کنند. اگر یک فرستنده قادر به ECN نباشد ، بسته ها را به عنوان ECN قابل دسترسی نیست. اگر یک بسته دارای ECN در صف سوئیچ ، احتقان را تجربه کند ، این سوئیچ بسته را به عنوان تجربه احتقان نشان می دهد. هنگامی که بسته به گیرنده ECN (نقطه پایانی مقصد) می رسد ، گیرنده با ارسال یک بسته مشخص شده برای نشان دادن احتقان ، نشانگر احتقان را به فرستنده (نقطه پایانی منبع) نشان می دهد.

پس از دریافت شاخص تراکم از گیرنده ، نقطه پایانی منبع برای تسکین احتقان ، میزان انتقال را کاهش می دهد. این شبیه به نتیجه اطلاع رسانی و مدیریت تراکم TCP است ، اما به جای اینکه بسته را به سمت احتقان شبکه سیگنال رها کنید ، ECN بسته را علامت گذاری می کند و گیرنده از اعلان احتقان به فرستنده تکرار می کند. از آنجا که بسته حذف نشده است ، بسته نیازی به انتقال مجدد ندارد.

• بیت های ECN در زمینه Diffserv
• رفتار ECN پایان به پایان
• ECN در مقایسه با PFC و مکث اترنت

بیت های ECN در زمینه Diffserv

دو بیت ECN در قسمت DiffServ چهار کد را ارائه می دهد که تعیین می کند یک بسته به عنوان یک بسته حمل و نقل قابل حمل ECN (ECT) مشخص شده است ، به این معنی که هر دو نقطه پایانی پروتکل حمل و نقل دارای ECN هستند ، و اگر احتقان تجربه شده باشد (CE) ، همانطور که در جدول 1 نشان داده شده است: