معاملات آتی و گزینه ها مشتقات هستند که در بورس کالا معامله می شوند و قیمت آنها را از دارایی زیرین استخراج می کنند. پرچین ها ، دلالان و داوری ها از این قراردادها برای سودآوری یا محافظت از ریسک با دارایی زیر استفاده می کنند. یک قرارداد آتی و گزینه ها در هنگام بالا بودن نوسانات بازار به تأمین قیمت دارایی کمک می کند. این مقاله شامل آینده و گزینه ها و نحوه معامله آنها با جزئیات است.
برنامه هایی که به شما کمک می کند تا به اهداف زندگی خود در چندین قاب زمانی برسید.
یک قرارداد آتی توافق نامه ای برای خرید یا فروش یک دارایی اساسی در تاریخ آینده با قیمت و کمیت از پیش تعیین شده است. پس از ورود به یک قرارداد آتی ، یک خریدار و یک فروشنده موظفند بدون در نظر گرفتن قیمت فعلی بازار ، قرارداد را انجام دهند. دارایی اساسی می تواند سهام ، ETF ، سایر ابزارهای مالی و حتی کالاهایی مانند نفت باشد. کمیت ، قیمت و تاریخ معامله به وضوح در یک قرارداد آتی ذکر شده است.
یک قرارداد آتی یک قرارداد مشتق است که در بورس سهام معامله می شود. همچنین می تواند برای حدس و گمان یا محافظت از خطر استفاده شود. با این حال ، یکی از اهداف اصلی یک قرارداد آتی ، تأمین و تعیین قیمت دارایی در برابر نوسانات بازار است. هدف اصلی قرارداد آینده ، مبادله دارایی اساسی است. اما دلالان واقعاً به دنبال تبادل محصول نیستند. در عوض ، آنها می خواهند از تغییرات قیمت استفاده کنند و درآمد کسب کنند.
این ابزار مشتق بسیار مایع است زیرا در بورس سهام زیادی معامله می شود. با این حال ، آنها نیز می توانند بسیار خطرناک باشند. در یک قرارداد آتی ، می توان از حاشیه ها و اهرم ها استفاده کرد. یک مبادله یک نیاز حاشیه ای را تعیین می کند ، که حداقل مبلغی است که معامله گر برای تجارت معاملات آتی واریز می کند. هرچه حاشیه پایین تر باشد ، اهرم بیشتر می شود.
به عنوان مثال ، اگر مبادله حاشیه 5 ٪ برای کالایی تعیین کند ، اهرم 20 برابر است. این بدان معناست که می توان با سرمایه گذاری تنها INR 5. پس از اتمام قرارداد ، معامله گر مجبور شد کل مبلغ را بازپرداخت کند. از این رو اهرم بیشتر ، خطر بالاتر است.
گزینه ها همچنین قراردادهای مشتق هستند که از امنیت اساسی ارزش می گیرند. خریداران بسته به نوع گزینه ای که در اختیار دارند می توانند یک دارایی زیرین را خریداری یا بفروشند. با داشتن قرارداد گزینه ها ، دارنده موظف نیست در صورت عدم تمایل ، دارایی را خریداری یا بفروشد. قراردادهای گزینه ها تاریخ انقضا دارند که آخرین پنجشنبه هر ماه است.
گزینه ها از دو نوع هستند: گزینه تماس و گزینه Put.
برای تجارت در آینده و گزینه ها در هند ، به یک حساب DEMAT و حساب تجارت نیاز خواهید داشت.
در تجارت F& O ، حاشیه و حق بیمه مهم هستند. حاشیه در یک قرارداد آتی حداقل مبلغی است که برای تجارت آینده باید به کارگزار بپردازید. الزامات حاشیه مطابق با نوسانات بازار تغییر می کند. هرچه حاشیه پایین تر باشد ، اهرم بیشتر می شود. حق بیمه در گزینه ها مبلغی است که خریدار گزینه ای به فروشنده می پردازد تا حق اجرای قرارداد را بدست آورد.
برای تجارت در معاملات آتی ، شما باید حاشیه ای بپردازید و می توانید تجارت را در آینده آغاز کنید. به عنوان مثال ، اگر می خواهید در سهام به ارزش INR 1 Lakh تجارت کنید ، با نیاز حاشیه ای 10 ٪ ، می توانید فقط با 10،000 INR تجارت کنید. برای تجارت در گزینه های تجاری ، اگر می خواهید گزینه ای بخرید ، باید حق بیمه بپردازید. حق بیمه قیمت فعلی بازار یک قرارداد گزینه ها است.
معاملات آتی قراردادهای واجب است و از این رو مبادله در زمان انقضاء تمام موقعیت های آینده را از بین می برد. این بدان معناست که اگر در زمان انقضا یک قرارداد آتی خریداری کرده اید ، حتی اگر ضرر داشته باشید ، باید آن را بفروشید. از طرف دیگر گزینه ها قراردادهای واجب نیستند. اگر یک قرارداد گزینه ها را خریداری کرده اید ، می توانید حق خود را فقط در صورتی که بازار به نفع شما باشد ، اعمال کنید.
تجارت در معاملات آتی و گزینه ها نیاز به درک بالایی از بازار سهام دارد. همچنین به زمان سرمایه گذاران نیاز دارد تا حرکات بازار را ردیابی کند. بنابراین ، سرمایه گذاری در معاملات آتی و گزینه ها اغلب بازی همه نیست.
بیشتر بخوانید:
برچسب :
نویسنده : احمد نجفی
بازدید : <-PostHit->