نقدینگی بازنمایی است که چگونه می توان یک دارایی یا امنیت را به سرعت به پول نقد تبدیل کرد ، یعنی انحلال یا فروخته شده. نقدینگی یک مؤلفه اصلی هنگام تجارت در بازارهای مالی است. اوراق بهادار مایع می تواند سریعتر از اوراق بهادار کمتر مایع فروخته شود. به طور معمول ، دارایی های نقدینگی بیشتر با حق بیمه تجارت می کنند زیرا آنها می توانند به راحتی و بدون تأثیر منفی بر قیمت آنها فروخته شوند ، در حالی که دارایی های غیرقانونی با تخفیف تجارت می کنند زیرا فروش آنها ممکن است دشوار باشد و این می تواند به قیمت فشار بیاورد.
اصطلاح نقدینگی نیز در حسابداری استفاده می شود و به این امر اشاره دارد که چگونه یک شرکت می تواند تعهدات مالی کوتاه مدت خود را برآورده کند.
درک نقدینگی یک سهام یا دارایی دیگر ، برای سرمایه گذاران بالقوه و موجود و همچنین صاحبان مشاغل بسیار مهم است. معمولاً اوراق بهادار مانند سهام و اوراق قرضه سطح بالایی از نقدینگی را ارائه می دهند ، در حالی که دارایی های ملموس مانند ملک برای تبدیل پول به پول بیشتر می شوند و ممکن است لزوماً با قیمتی که نشان دهنده ارزش عادلانه است ، بفروشند. فقدان نقدینگی باعث خطر نقدینگی می شود. به عنوان یک قانون شست ، هرچه تقاضای دارایی بیشتر باشد ، نقدینگی آن بیشتر می شود زیرا پیدا کردن یک خریدار (یا فروشنده) برای آن دارایی خاص سریعتر خواهد بود.
نقدینگی بازار شرایط بازار را که در آن می توان یک دارایی خریداری یا فروخته شد ، تعریف می کند. بازاری که می تواند با تعداد زیادی از خریداران و فروشندگان مطابقت داشته باشد ، مایع محسوب می شود. در چنین بازاری ، دفع دارایی با قیمت منصفانه آن بسیار آسان خواهد بود. یک بازار غیرمجاز از خریداران و فروشندگان کمتری پشتیبانی می کند و انحلال دارایی را با قیمت مورد نظر فروشنده بسیار دشوارتر می کند. در دوره های استرس بازار ، بازارهای مالی به دلیل اینکه فروشندگان از خریداران بیشتر هستند ، غیرقانونی تر می شوند.
نقدینگی بازار همچنین می تواند برای سایر بخش های اقتصاد مانند بازار املاک و مستغلات یا بازار هنری سطح بالا اعمال شود.
نقدینگی سهام به این امر اشاره دارد که چگونه می توان سهام یک شرکت تجاری را به راحتی فروخت. به طور معمول ، شرکت هایی که دارای سرمایه های بزرگتر در بازار هستند ، که به آن سهام "تراشه آبی" نیز گفته می شود ، نسبت به سهام در شرکت های کوچکتر نقدینگی تر هستند. در حالی که عرضه و تقاضا عوامل اصلی است ، جنبه هایی مانند ریسک (سهام کلاه کوچکتر خطرناک تر در نظر گرفته می شود) و مشخصات شرکت مانند نتایج درآمد می تواند باعث ایجاد فعالیت بازار شود. مدیران سرمایه گذاری نقدینگی را در اوراق بهادار خود از نزدیک و به طور مرتب از تجزیه و تحلیل سناریو استفاده می کنند تا مشخص کنند چه مدت طول می کشد تا یک موقعیت را نقدینگی کند. این تمرین میانگین حجم روزانه بازار را در یک دوره خاص (به عنوان مثال 90 روز) و سطح فعالیت بازار در نظر می گیرد. همین مورد را می توان در مورد سایر دارایی هایی مانند اوراق قرضه نیز اعمال کرد.
پول نقد به عنوان مایع ترین کلاس های دارایی در نظر گرفته می شود. سایر کلاسهای مهم دارایی را می توان از بیش از حد تا حداقل مایع به شرح زیر رتبه بندی کرد:
نقدینگی حسابداری میزان پرداخت بدهی یک شرکت را توصیف می کند. این دارایی های شرکت را با بدهی های خود مقایسه می کند. در صورت فراتر از کل دارایی ها ، تعهدات مالی می تواند برآورده شود و شرکت سرمایه در گردش باقی بماند. در هنگام تجزیه و تحلیل یک شرکت ، سرمایه گذاران برای تعیین موقعیت نقدینگی به پول نقد ، سرمایه گذاری ، موجودی و حساب های دریافتنی نگاه می کنند. نقدینگی می تواند شاخص خوبی برای سلامت مالی کلی یک شرکت باشد.
تکنیک های مختلفی وجود دارد که می تواند برای ارزیابی نقدینگی مورد استفاده قرار گیرد ، اما نسبت های مالی بیشترین استفاده را دارند.
این اساسی ترین محاسبه نقدینگی است. این کل دارایی های فعلی ، مانند پول نقد و دارایی را که به راحتی می توانند به نقدی تبدیل شوند (برای مثال طی یک دوره یک ساله) ، در برابر کل بدهی های جاری ، اندازه گیری می کند.
نسبت فعلی = دارایی های فعلی / بدهی های جاری
همچنین به عنوان "آزمایش اسید" شناخته می شود ، این نسبت دقیق تر است و دارایی های مایع مانند نقدی و معادل پول نقد ، اوراق بهادار قابل فروش و حساب های دریافتنی در برابر بدهی های جاری را در نظر می گیرد. همچنین موجودی ها و سایر دارایی های فعلی را که فروش آن دشوارتر است ، مستثنی می کند.
دارایی های فعلی - موجودی / بدهی های فعلی
همانطور که از نام آن پیداست ، نسبت پول نقد دقیق تر است و فقط پول نقد و معادل نقدی شرکت را در نظر می گیرد ، در حالی که حساب های دریافتنی ، موجودی ها و سایر دارایی های فعلی را به استثنای حساب ها. در اصل ، نسبت پول نقد توانایی شرکت در ماندن حلال در صورت اضطراری را اندازه گیری می کند.
نسبت نقدی = معادل نقدی و نقدی / بدهی های جاری
با لیست پخش نسبت های حسابداری جدید ما به عنوان بخشی از دوره بانکی سرمایه گذاری آنلاین ما ، به نسبت نقدینگی عمیق شوید.
معمولاً اطلاعات لازم برای تعیین نقدینگی را می توان در ترازنامه یک شرکت یافت. دارایی ها به ترتیب نقدینگی ذکر شده اند. از آنجا که پول نقد بیشترین دارایی است ، به طور معمول در بالای ترازنامه ذکر شده است. همچنین در لیست بدهی های این شرکت قرار دارد.< Pan> همانطور که از نام آن پیداست ، نسبت پول نقد دقیق تر است و فقط معادل پول نقد و پول نقد شرکت را در نظر می گیرد ، در حالی که حساب های دریافتنی ، موجودی ها و سایر دارایی های فعلی را به استثنای حساب ها. در اصل ، نسبت پول نقد توانایی شرکت در ماندن حلال در صورت اضطراری را اندازه گیری می کند.
منصة التداول الأكثر ثقة...
برچسب :
نویسنده : احمد نجفی
بازدید : <-PostHit->