اهدا تا 31 دسامبر برای کمک به حمایت از روزنامه نگاری در سال 2023.

از مرکز گزارش تحقیقات

گرچه تهدید می شود ، خرس های گریزلی را می توان برای محافظت از دام کشته کرد

این را به اشتراک بگذارید:

در خبرنامه ما ثبت نام کنید تا تحقیقات و بینش خبرنگاران ما مستقیماً به صندوق ورودی شما تحویل داده شود.

خرس گریزلی نمادی نمادین از غرب آمریکا است.

با این حال ، حتی اگر آنها به عنوان یک گونه تهدیدآمیز طبقه بندی شده اند ، اما هنوز هم می توانند به طور قانونی کشته شوند.

هر ساله ، سرویس ماهی و حیوانات وحشی ایالات متحده تعداد مشخصی از قتل های خرس گریزلی را تأیید می کند. این امر زمانی مجاز است که خرس ها برای انسان یا دام خطر ایجاد کنند.

گروه های محیطی در حال مبارزه هستند. در 14 ژانویه ، باشگاه سیرا و پروژه آبخیز غربی غربی اعلام کردند که قصد شکایت از ماهی و خدمات حیات وحش را به دلیل نقض قانون گونه های در معرض خطر در هنگام تصویب اقداماتی که باعث می شود قتل های حداکثر 11 خرس گریزلی در منطقه یلوستون را تصویب کند ، صادر کردند. در یک دوره سه ساله

نکته مهم این است که سرویس ماهی و حیات وحش به سرویس جنگل ایالات متحده اعطا می کند که همچنان به وی اجازه می دهد چرای دام در منطقه رودخانه سبز فوقانی در منطقه بزرگ یلوستون. و این تأیید سال گذشته با اجازه "گرفتن" یا کشتن ، حداکثر 11 خرس گریزلی به دلیل درگیری با دام انجام شد. خرس های گریزلی در حدود 19،000 مایل مربع از منطقه پرسه می زند.

با توجه به دادخواست ، این مشکل این است که سرویس ماهی و حیات وحش به تصویر بزرگ نگاه نمی کنند. در این گزارش آمده است كه آژانس قبل از تصویب خرس گریزلی مربوط به چرا ، قتل های خرس گریزلی پیش بینی شده در منطقه را در نظر نگرفته است.

نگرانی این است که تعداد کل قتل های خرس گریزلی به بهبود جمعیت آسیب می رساند.

دولت قتل در مجموع 15 خرس گریزلی در این منطقه را تصویب کرده است ، از جمله حداکثر چهار خرس در پارک ملی گراند تتون و پناهگاه ملی الک. این پارک و پناهگاه برای کمک به کنترل جمعیت ، میزبان شکار های الک سالانه بوده اند ، اما لاشه ها و شمع های روده می توانند گریزلی ها را به خود جلب کنند. به شکارچیان اجازه داده می شود در دفاع از خود یا دفاع از شخص دیگری ، خرس گریزلی را شلیک کنند. گروه های محیطی همچنین قصد دارند از این خرس ها شکایت کنند.

گریزلی در مقابل گاو

وقتی صحبت از خرس های گریزلی در مقابل گاو می شود ، گاوها گاهی اوقات برنده می شوند - حتی در زمین های عمومی ، مانند آبخیز رودخانه سبز فوقانی منطقه یلوستون.

در بیانیه پروژه آبخیزداری غربی می گوید: "این خرس ها در درجه اول برای محافظت از چرای دام خصوصی در اراضی عمومی کشته می شوند.""خرس های گریزلی فقط یکی از بسیاری از گونه های شکارچی است که به گاو و چرای گوسفند در پارک ها و جنگل های ملی کشته شده است."

حیوانات پایین زنجیره غذایی را نیز پایین می آورند و گاهی اوقات به دام می افتند. Sage Grouse سالهاست که یک نقطه فلش است. و در این ماه ، درگیری جدید بین گوسفندان داخلی و گوسفند بیگورن در وایومینگ شروع به بازی کرد. در کالیفرنیای شمالی ، کشاورزان لبنیات ارگانیک در مقابل Tule Elk هستند.

بخشی از موضوع اساسی به قرن نوزدهم باز می گردد: سیاست چرای دسترسی آزاد آمریکا. دامداران به 235 میلیون هکتار از اراضی عمومی دسترسی دارند و فقط بخشی از نرخ بازار را برای چریدن دام در آنجا پرداخت می کنند. این امر به این دلیل است که پس از جنگ داخلی ، کنگره می خواست غرب "خالی" را پر کند. دولت باعث شد تا زندگی خود در زمین های عمومی زندگی خود را آسان کند.

چرای سرزمین های عمومی هرگز حق قانونی مهمی نبود. اما حتی پس از آنکه دولت فدرال یک سیستم مجاز برای مبارزه با چرای بیش از حد در دوران رکود بزرگ ایجاد کرد ، مقررات و نظارت از چنین لمس سبک استفاده می کرد که چرای سرزمین عمومی به یک حق واقعی تبدیل شد.

بیش از هر چیز ، این نگرش دولت نسبت به چراگاه دیروز است.

"چارلز ویلکینسون ، استاد حقوق عمومی سرزمین های عمومی در کتاب خود با عنوان" عبور از نصف النهار بعدی "نوشت:" سیاست واقعی دامنه ... هنوز هم علامت دهه 1880 است. "وی گفت: "تصمیمات زیادی به طور مؤثر توسط عنصر سخت صنعت گاو گرفته می شود. دامنه برای گاوها اجرا می شود. "

دفتر مدیریت اراضی ایالات متحده و سرویس جنگل ، که در کنار هم 98 درصد از اراضی فدرال را که برای چرای باز هستند ، مدیریت می کنند ، به دلیل حمایت از چرای سایر موارد چمنزارهای عمومی ، از جمله حفظ و تفریح حیات وحش ، توسط گروه های زیست محیطی مورد انتقاد گسترده قرار می گیرند.

اما وقتی صحبت از خرس های گریزلی می شود ، این سرویس ماهی و حیات وحش است که گرما را می گیرد. این امر به این دلیل است که آژانس باید فعالیت هایی را در سرزمین های عمومی تأیید کند که می تواند منجر به درگیری با گونه های در معرض خطر شود. بنابراین اگر سرویس جنگل قصد دارد چرای بخشی از سرزمین خود را که Grizzlies در آن زندگی می کند اجازه دهد ، به خدمات ماهی و حیات وحش نیاز دارد. خدمات ماهی و حیات وحش سپس تعیین می کند که چه تعداد خرس ها را می توان بدون آسیب رساندن به جمعیت کلی کشته و مجوزهای حادثه ای را به خود اختصاص داد.

تعداد تأیید شده افزایش می یابد

در منطقه رودخانه سبز فوقانی ، سرویس ماهی و حیات وحش به تأیید خدمات جنگل برای اعطای مجوزهای چرای در آنچه در قلمرو گریزلی تبدیل شده است ، داد. در تمدید این اقدام ، آژانس در صورت درگیری با گاو ، سه سال از 11 گریزلی را مجازات کرد.

این تعداد در حال افزایش است. در سال 2013 ، این آژانس بین هر سه سال متوالی در منطقه رودخانه گرین فوقانی بین سالهای 2013 و 2017 ، 11 گریزلی را تحریم کرد. شش نفر در اواسط سال 2014 کشته شدند و این احتمال وجود دارد که 5 مورد تأیید دیگر برای 2014 و 2015 انجام شود.

اما در سال 2014 ، سرویس ماهی و حیات وحش مجدداً 11 خرس را بیش از سه سال متوالی از سال 2014 تا 2019 تصویب کرد. در اصل ساعت و تعداد را دوباره به صفر بازگرداند.

رایس در باشگاه سیرا گفت: "دلیل انجام این کار به این دلیل است که تعداد درگیری ها در حال رشد است.""تعداد خرس هایی که پیش بینی می کنند کشته شوند ، بیشتر و بالاتر می شود."

برنج گفت ، تعداد درگیری ها در حال افزایش است زیرا گریزلیزهای موجود در منطقه یلوستون دسترسی به منبع اصلی غذا را از دست می دهند. کاج Whitebark معمولاً در ارتفاعات بالاتر رشد می کند ، که خرس ها را دورتر از انسان و دام نگه می داشت. اما از آنجا که کاج ها به دلیل افزایش آلودگی سوسک ناپدید می شوند ، گریزلی ها به طور فزاینده ای به گوشت تبدیل می شوند - دام از دامنه های اطراف و شمع های روده و لاشه های باقی مانده توسط شکارچیان.

به گفته کریس سروین ، هماهنگ کننده بازیابی خرس گریزلی خرس ، قبل از سال 1996 ، خرس های گریزلی در منطقه رودخانه سبز فوقانی نبودند. با افزایش جمعیت گریزلی ها ، دامنه آنها گسترش یافته است.

در سال 2013 ، بیش از 250،000 گاو در سرزمین های خصوصی و عمومی وایومینگ که گریزلی ها در آن زندگی می کنند وجود داشت. سروین گفت: 108 گاو به خرس های گریزلی گم شده اند. وی گفت: تعداد گاوهای گمشده به گریزلی ها و همچنین تعداد گریزلی های کشته شده برای محافظت از دام ، حداقل است.

رانندگان می گویند که قتل خرس های گریزلی به سادگی بخشی از دستورالعمل چند منظوره است که حاکم بر نحوه استفاده از اراضی عمومی است. این قانون مستلزم آژانس های فدرال برای مدیریت اراضی عمومی برای تعادل کاربری های رقابتی در آن سرزمین است ، خواه این حفاظت از حیات وحش باشد ، چرای دام ، تفریحی ، ورود به سیستم یا معدن. یک استفاده نمی تواند بالاتر از سایرین باشد.

جیم مگانا از انجمن تولید کنندگان سهام وایومینگ گفت: "موضع ما این خواهد بود که وقتی شما یک جمعیت خرس پر رونق و حتی در حال رشد دارید ، از بین بردن چند خرس برای حفظ زنده ماندن جمعیت دام ، نمونه خوبی از استفاده چندگانه است."

به گفته گروه های محیطی ، این مسئله این است که به نظر می رسد جمعیت خرس گریزلی در منطقه یلوستون بزرگ در حدود 1100 رکود شده است. و اگر گریزلی های زن کشته شوند ، این می تواند منجر به کاهش جمعیت شود.

با این حال ، مگانا آن را خریداری نمی کند.

وی گفت: "این 11 [خرس تصویب شده برای کشته شدن] بخش کوچکی از 1 درصد است. فکر کردن که این تهدیدی برای زنده ماندن و رفاه گونه ها است چیزی است که برای ما منطقی نیست. "

سرویس ماهی و حیات وحش می گوید کشتن خرس های گریزلی آخرین راه حل است. غالباً ، بخش بازی و ماهی وایومینگ ، با مشورت با سروین در سرویس ماهی و حیات وحش ، در ابتدا چندین بار مشکلی را به دام می اندازد و جابجایی می کند. اما برخی از گریزلی ها هر بار برمی گردند و دام های بیشتری را شکار می کنند. این هنگام کشتن آنها به گزینه ای تبدیل می شود.

سروین تأکید کرد که با توجه به تعداد گاو و گریزلی در منطقه ، تعداد درگیری ها نادر است. اما او و برنج باشگاه سیرا موافق هستند:

Servheen گفت: "با وجود این واقعیت که خرس ها را به رنگ سبز فوقانی حذف می کنیم ،" هر سال خرس های بیشتر و بیشتر در سبز فوقانی وجود دارد. "

پس از شلیک خرس ، برای کالبد شکافی به آزمایشگاه دامپزشکی تشخیصی منتقل می شود. اگر مخفیگاه نجات یابد ، برنزه شده و برای آموزش و دسترسی استفاده می شود.

این داستان توسط رابرت سالادای و کپی ویرایش شده توسط Sheela Kamath ویرایش شده است.

راشل بیل را می توان به rbale@revealnews. org رسید. او را در توییتر دنبال کنید: Rachael_Bale.